Minimalisme

Doordat ik duurzaam wilde leven werd ik minder materialistisch

Omdat ik me zorgen maak over klimaatverandering en vervuiling van de aarde wilde ik anderhalf jaar geleden meer te weten komen over de impact van het menselijk handelen hierop. Ik vind het belangrijk dat de aarde leefbaar blijft voor zowel mens als dier. Bovendien kan ik mijn ogen niet sluiten voor het lijden dat er NU al is ten gevolge van klimaatverandering. Ik vind dat ik hier als (westers) mens bij stil moeten staan en ook moet proberen om zo weinig mogelijk bij te dragen aan dit leed.

Na het lezen van ‘De verborgen impact’ van Babette Porcelijn wist ik dat spullen bij de gemiddelde Nederlander de grootste impact hebben op het milieu. Het produceren van spullen gaat vaak gepaard met landgebruik en ontbossing, vervuiling en de uitstoot van broeikasgassen. Hier is mijn reis naar een minimalistisch leven begonnen. Ik begon mezelf voordat ik iets kocht af te vragen: Welke impact heeft de productie van dit ding op het milieu? Heb ik het wel echt nodig? Vaak had ik het niet echt nodig. Ook ging ik kritisch kijken naar de spullen die ik bezat: Kan ik iets dat ik niet gebruik geven aan iemand die het wel gebruikt zodat het toch een doel heeft? Ik ging van verzamelaar en materialistisch persoon naar minimalist.

Ik heb inmiddels zo’n tien verhuisdozen met spullen weggegeven en verkocht. Ik merkte nog meer voordelen: ruimte en rust in mijn huis, sneller kunnen opruimen en schoonmaken, minder zoeken, meer tijd overhouden voor dingen die er echt toe doen, dankbaarder zijn voor de spullen die ik heb gehouden en meer vrijheid.

Door spullen weg te doen en minder spullen te kopen zal je merken dat je veel minder nodig hebt dan je denkt en zal je ook echt voelen dat geluk niet in materiële zaken zit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *