Duurzaamheid,  Minimalisme

De kracht van genoeg

Doormiddel van ‘deficit advertising’ willen bedrijven ons doen geloven dat we hun producten nodig hebben om erbij te horen. Dat we niet goed genoeg zijn en tekort komen. Dat we niet aan de standaard voldoen als we hun product niet hebben.

Ze spelen slim in op de menselijke angst om buiten de boot de vallen. De angst die duizenden jaren geleden zo nuttig was, omdat je als jager-verzamelaar niet overleefde als je buiten de groep viel.

Het verschil bepalen tussen iets willen en iets nodig hebben wordt door deze manier van adverteren een hele uitdaging. En dat terwijl het kopen van spullen die je niet nodig hebt op de langere termijn niet bijdraagt aan je geluk, maar wel aan uitputting en vervuiling van de aarde, te veel spullen in huis en een lege portemonnee.

De afgelopen tijd heb ik ook meerder artikelen voorbij zien komen over vragen die je jezelf kunt stellen als je je huis op wilt ruimen en spullen weg wilt doen.

Vragen die werden aangeraden:
•Zou ik dit opnieuw kopen?
•Word ik er blij van?
•Heb ik het de afgelopen 90 dagen gebruikt?

Ik stel deze vragen ook aan mezelf tijdens het opruimen, maar als dit de enige vragen zijn die ik mezelf stel, is het eindresultaat een nette kast (voor tijdelijk), maar veel verder dan dat brengt het me niet. Als je niet stilstaat bij de reden waarom je eigenlijk steeds maar weer nieuwe spullen in huis haalt die je niet nodig hebt dan blijf je dit doen.

𝐉𝐞 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐨𝐩 𝐝𝐞 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐞 𝐭𝐞𝐫𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐮𝐭𝐨𝐦𝐚𝐭𝐢𝐬𝐜𝐡 𝐭𝐞𝐯𝐫𝐞𝐝𝐞𝐧𝐞𝐫 𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐥𝐮𝐤𝐤𝐢𝐠𝐞𝐫 𝐚𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐞𝐞𝐥 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐬𝐩𝐮𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐰𝐞𝐠 𝐝𝐨𝐞𝐭. Het is een middel om erachter te komen dat het niet belangrijk is om steeds maar weer nieuwe spullen te hebben en om alles te hebben dat anderen ook hebben.

De vragen die ik mezelf vooral stel zijn:
•𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗴𝗲𝗲𝗳 𝗶𝗸 𝘇𝗼𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗯𝗲𝘁𝗲𝗸𝗲𝗻𝗶𝘀 𝗮𝗮𝗻 𝗯𝗲𝘇𝗶𝘁𝘁𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻?
•𝗪𝗮𝘁 𝘃𝗶𝗻𝗱 𝗶𝗸 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸 𝗶𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻?
•𝗪𝗮𝘁 𝗱𝗿𝗮𝗮𝗴𝘁 𝗯𝗶𝗷 𝗮𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗱𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗶𝗸 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸 𝘃𝗶𝗻𝗱 𝗶𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻?
•𝗪𝗮𝘁 𝗹𝗲𝗶𝗱𝘁 𝗺𝗲 𝗮𝗳 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝗱𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗶𝗸 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸 𝘃𝗶𝗻𝗱 𝗶𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗹𝗲𝘃𝗲𝗻?
•𝗪𝗮𝗮𝗿 𝗯𝗲𝗻 𝗶𝗸 𝗱𝗮𝗻𝗸𝗯𝗮𝗮𝗿 𝘃𝗼𝗼𝗿?
•𝗪𝗶𝗲 𝗶𝘀 𝗱𝗲 𝗽𝗲𝗿𝘀𝗼𝗼𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗶𝗸 𝘄𝗶𝗹 𝘄𝗼𝗿𝗱𝗲𝗻?
•𝗪𝗮𝗮𝗿 𝘄𝗼𝗿𝗱 𝗶𝗸 𝗼𝗽 𝗱𝗲 𝗹𝗮𝗻𝗴𝗲 𝘁𝗲𝗿𝗺𝗶𝗷𝗻 𝗴𝗲𝗹𝘂𝗸𝗸𝗶𝗴 𝘃𝗮𝗻?

Als ik me alleen focus op de vragen die gaan over mijn spullen dan ben ik eigenlijk dus veel meer bezig met mijn spullen dan ik zou willen. Het leven draait niet om spullen. Naar mijn idee is het wegdoen van spullen een heel goede eerste stap om te beginnen met een minimalistische, bewuste leefstijl, een stap die zeker niet overgeslagen moet worden. Maar door jezelf ook bovenstaande vragen te stellen voorkom je dat het 𝐨𝐧𝐭𝐬𝐩𝐮𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐭𝐞𝐠𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞𝐫𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐨𝐨𝐤 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐞𝐱𝐜𝐮𝐮𝐬 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐨𝐦 𝐣𝐞 𝐣𝐮𝐢𝐬𝐭 𝐭𝐞 𝐟𝐨𝐜𝐮𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐬𝐩𝐮𝐥𝐥𝐞𝐧 en breng je een verandering teweeg voor de langere termijn.

De boodschap dat jouw waarde afhangt van je bezittingen en dat je niet goed genoeg bent als je een product niet hebt is niet goed voor de aarde, jouw portemonnee en je mentale gezondheid.

➡Daarom mijn boodschap:
Je bent genoeg,
Je doet genoeg,
Je hebt genoeg.

❓Hoe bepaal jij het verschil tussen nodig hebben en willen en welke vragen stel jij jezelf tijdens het opruimen?





Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *